غزل شمارهٔ ۹۲۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ز رویت حاصل عشاق حیرانیست حیرانی
۲
از آن زلف و از آن کاکل پریشانی پریشانی
۳
ز بزم عشرت وصلت همه حرمان و نومیدی
۴
ز جام شربت هجرت همه خون دل ارزانی
۵
ندانستم که مه رویان بعهد خود نمیپایند
۶
از آن عهد و از آن پیمان پشیمانی پشیمانی
۷
مبادا هیچ کافر را چنین حالی که من دارم
۸
جفا تا کی کنی جانا مسلمانی مسلمانی
۹
تغافل میکنی یعنی که دردت را نمیدانم
۱۰
نه میدانی و میدانی که میدانم که میدانی
۱۱
بیاور بر سرم جانا سپاه بی‌کران غم
۱۲
ز بیداد و جفا و محنت و جور آنچه بتوانی
۱۳
تو تا بی‌صبر باشی فیض او بی‌رحم خواهد بود
۱۴
دلت را شیشکی آئین دلش را پیشه سندانی