غزل شمارهٔ ۹۲۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
بخرامشی چه شود اگر سوی عاشقان گذری کنی
۲
بنوازشی چه زیان دهد بمنتظران نظری کنی
۳
نه که تشنهٔ شراب توئیم نه که خستهٔ خراب توئیم
۴
چه شود بما نظری کنی سوی خاک ما گذری کنی
۵
ز برای هر که مینگرم همه مهری و وفا و کرم
۶
چه شود اگر تو با من زار کنی آنچه با دگری کنی
۷
توبمن‌بگو‌که‌چه‌رای‌تست‌بکنم‌من‌آنچه‌رضای تست
۸
چه شود دل حزین مرا رذل خودت خبر کنی
۹
من خسته را طبیب قضا نبود به جز شراب جفا
۱۰
چه شود بگو بکار ما زره وفا قدری کنی
۱۱
چه بود بسازی اگر بشراب اشگ و کباب دل
۱۲
نه غم شراب دگر خوری و نه ذکر ما حضری کنی
۱۳
سعادتی بود آنزمان که روان شوی سوی لامکان
۱۴
فکنی ز خود غم بار خود سوی یار خود سفری کنی
۱۵
بدهی مرا بوصل او نه صبوری ز جمال او
۱۶
تو درین معامله‌ای دعا چه شود اگر اثری کنی
۱۷
غزلی بخوان ز شعر ترم بود آنکه در سخنان فیض
۱۸
ز دهان خود نمکی زنی ز لباس خود شکری کنی