غزل شمارهٔ ۹۴۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای زلف تو مسکن دل شیدائی
۲
وی روی تو مجموع همه زیبائی
۳
جان در تن هیچکس نماند ز نهار
۴
آن عارض و زلف را بکس بنمائی
۵
از حسرت آن لبم بلب آمد جان
۶
از فکرت آن دهان شدم شیدائی
۷
بیمار شدم ز آرزوی چشمت
۸
گشتم ز خیال خال تو سودائی
۹
ایمان بسواد کفر زلفت دادم
۱۰
بستم زنار و بستدم ترسائی
۱۱
از حسرت آن میان شدم چون موئی
۱۲
باشد روزی که در کنارم آئی
۱۳
گر در نظر تو فیض پستست ولی
۱۴
دارد ز خیال قد تو بالائی