غزل شمارهٔ ۵۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مستی و عشق از ازل، پیشه و آیین ماست
۲
دین من این است و بس، کیست که در دین ماست
۳
خاک ره مصطبه، ز آب خضر بهتر است
۴
چشمه نوشین او، جرعه دوشین ماست
۵
رندی و میخوارگی، قسم من امروز نیست
۶
عادت دیرین دل، پیشه پیشین ماست
۷
بستر و بالین من، تا نشود خاک و گل
۸
خاک و گل مصطبه، بستر و بالین ماست
۹
کنج خرابات اگر مسکن ما شد، چه شد؟
۱۰
گنج دو عالم به نقد، در دل مسکین ماست
۱۱
نقش و نگار چهان، هیچ مبین در جهان
۱۲
کانچه نظر میکنی، نقش نگارین ماست