غزل شمارهٔ ۱۱۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای جهان را چو مه عید، مبارک رویت
۲
عید صاحب نظران، طاق خم ابرویت
۳
گیسوی تو، شب قدرست و درو، منزل روح
۴
خود که داند به جهان، قدر شب گیسویت
۵
گوشه ماه ز برقع بنما، تا چو هلال
۶
شود انگشت نمای همه عالم، رویت