متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سلمان ساوجی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۱۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
تشنه خود را دمی، لعل تو، آبی نداد
۲
خلوت ما را شبی، شمع تو، تابی نداد
۳
خواست که از گوشه خواب، درآید به چشم
۴
خانه، خیال تو داشت، مدخل خوابی نداد
۵
مست شدم بر درش، باز به یک جرعه می
۶
حرمت مستی نداشت، داد خرابی نداد
۷
آمدمش تشنه لب، بر لب دریای وصل
۸
بر لب دریا مرا، شربت آبی، نداد
۹
بر سر خوانش شبی، رفتم و کردم سوال
۱۰
هیچ صلایی نزد، هیچ جوابی نداد
۱۱
هیچ دلی در نیافت، نعمت روز وصال
۱۲
تا به فراقش نخست، تاب عذابی نداد
۱۳
نیست متمع کسی، کانچه بدست آمدش
۱۴
در ره شاهد نباخت، یا به شرابی نداد
۱۵
آنکه سر کوی اوست، عین روان را سراب
۱۶
وعده سلمان چرا، جز به سرابی نداد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.