متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سلمان ساوجی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۱۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نه تنها، بر سر کوی تو ما را، کار، می‌افتد
۲
که هر روی در آن منزل، ازین، صد بار می‌افتد
۳
به بویت باد شبگیری، چنان مست است، در بستان
۴
که چون زلفت ز مستی، بر گل و گلزار، می‌افتد
۵
به خون مردم چشمم، شماتت کم کن، ای دشمن
۶
چه شاید کرد، مردم را ازین، بسیار می‌افتد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.