Research Contextدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
مولوی · دیوان شمس

غزل شمارهٔ ۱۲۲۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زلفی که به جان ارزد هر تار بشوریدش
۲
بس مشک نهان دارد زنهار بشوریدش
۳
در شام دو زلف او صد صبح نهان بیشست
۴
هر لحظه و هر ساعت صد بار بشوریدش
۵
آن دولت عالم را وان جنت خرم را
۶
کز وی شکفد در جان گلزار بشوریدش
۷
آن باده همی‌جوشد وز خلق همی‌پوشد
۸
تا روی شود از وی خمار بشوریدش
۹
چشم و دل مریم شد روشن از آن خرما
۱۰
نخلیست از آن خرما پربار بشوریدش
۱۱
گم گشت دل مسکین اندر خم زلف او
۱۲
باشد که بدید آید بسیار بشوریدش
۱۳
شمس الحق تبریزی در عشق مسیح آمد
۱۴
هر کس که از او دارد زنار بشوریدش

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: باده; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira