متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سلمان ساوجی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۳۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
سحرگه بلبلی آواز می‌کرد
۲
همی نالید و با گل راز می‌کرد
۳
نیاز خویش با معشوقه می‌گفت
۴
نیازش می‌شنید و ناز می‌کرد
۵
به هر آهی که می‌زد در غم یار
۶
مرا با خویشتن دمساز می‌کرد
۷
نسیم صبح دلبر می‌شنیدم
۸
دلم دیوانگی آغاز می‌کرد
۹
خیال آب رکناباد می‌پخت
۱۰
هوای خطه شیراز می‌کرد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.