متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سلمان ساوجی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۶۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
یار به زنجیر زلف، باز مرا می‌کشد
۲
در پی او می‌روم، تا به کجا می‌کشد
۳
نام همه عاشقان، در ورق لطف اوست
۴
گر قلمی‌ می‌کشد، بر سر ما می‌کشد
۵
هر چه ز نیک و بدست، چون همه در دست اوست
۶
بر من مسکین چرا، خط خطا می‌کشد؟
۷
بار تو من می‌کشم، جور تو من می‌برم
۸
پرده ز رویت چرا، باد صبا می‌کشد؟
۹
خادمه حسن توست، شمسه گردون که اوست
۱۰
می‌رود و بر زمین، عطف قبا می‌کشد
۱۱
حسن تو بین کز برم، دل به چه رو می‌برد
۱۲
وین دل مسکین نگر کز تو چها می‌کشد
۱۳
بار غمت غیر من، کس نتواند کشید
۱۴
بر دل سلمان بنه، آن همه تا می‌کشد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.