متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سلمان ساوجی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۷۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نظری کن که دل از جور فراقت خون شد
۲
نیست دل را به جز از دیده ره بیرون شد
۳
ناتوان بود دل خسته ندانم چون رفت؟
۴
حال آن خسته بدانید که آخر چون شد؟
۵
تا شدم دور ز خورشید جمالت، چو هلال
۶
اثر مهر توام روز به روز افزون شد
۷
در هوای گل رخسار تو ای گلبن حسن
۸
ای بسا رخ که درین باغ به خون گلگون شد
۹
غنچه را پیش دهان تو صبا خندان یافت
۱۰
آنچنان بر دهنش زد که دهن پر خون شد
۱۱
صورت حسن تو زد عکس تجلی بر دل
۱۲
نقش خود در آیینه بر او مفتون شد
۱۳
کار برعکس فتاد آیینه و لیلی را
۱۴
آیینه لیلی و لیلی همگی مجنون شد
۱۵
پیش ازین صورت گل با تو تعلق سلمان
۱۶
بیش ازین داشت، تصور نکنی اکنون شد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.