متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سلمان ساوجی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۹۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
سنبلت را صبا بر گل مشوش می‌کند
۲
هر خم زلفت مرا نعلی در آتش می‌کند
۳
باد در وقت سحر می‌آورد بویت به من
۴
باد وقتش خوش! که او وقت مرا خوش می‌کند
۵
لعل جانبخش لبت دلهای مسکینان به لطف
۶
جمع می‌دارد، ولی زلفت مشوش می‌کند
۷
دیده تر دامنم تا می‌زند نقشت بر آب
۸
خاک کویت را بخون هر شب منقش می‌کند
۹
توبه زهد ریایی نیست کار عاشقان
۱۰
ساقیا می، کین فضولی عقل سرکش می‌کند
۱۱
زان شراب ناب بی‌غش ده که اندر صومعه
۱۲
صوفی صافی برای جرعه‌ای غش می‌کند
۱۳
نام و ننگ و صبر و هوش و عقل و دینم شد حجاب
۱۴
ترک من باز آ که سلمان ترک هر شش می‌کند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.