غزل شمارهٔ ۳۰۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای آب آتش رنگ تو، بر باد داده خاک من
۲
در آب و آتش هر دم از خاک درت باد ختن
۳
آب است و آتش جام می خاک است تن با دست جان
۴
بنشان به آب آتشین، این گرد و خاک و باد من
۵
گردم زند باد از گلت کابست و آتش خاک او
۶
باد آتش و خاک افکند، در آْب نسرین و سمن