غزل شمارهٔ ۳۳۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
داشتم روزی دلی بر من بسی بیداد ازو
۲
رفت و جز خون جگر کاری دگر نگشاد ازو
۳
ناله و فریاد من رفت از زمین تا آسمان
۴
ناله از دل می‌کند فریاد ازو فریاد ازو
۵
در پی دل چند گردم کاب رویم ریخت دل
۶
دست خواهم شست ازین پس هرچه باداباد ازو
۷
می‌نشاند باد سرد دل چراغ عمر من
۸
حاصل عمرم نگر چون می‌رود بر باد ازو