قطعه شمارهٔ ۵۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
همنشین بدان مباش که نیک
۲
از بدان جز بدی نیاموزد
۳
خار آتش فروز سوختنی
۴
که ز گل جاه و شوکت اندوزد
۵
عاقبت بر کند دل از صحبت
۶
وز برای گل آتش افروزد
۷
خار کاتش بود بدوزنده
۸
آتش کشتنیش میسوزد