غزل شمارهٔ ۱۲۶۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گر جان به جز تو خواهد از خویش برکنیمش
۲
ور چرخ سرکش آید بر همدگر زنیمش
۳
گر رخت خویش خواهد ما رخت او دهیمش
۴
ور قلعه‌ها درآید ویرانه‌ها کنیمش
۵
گر این جهان چو جانست ما جان جان جانیم
۶
ور این فلک سر آمد ما چشم روشنیمش
۷
بیخ درخت خاکست وین چرخ شاخ و برگش
۸
عالم درخت زیتون ما همچو روغنیمش
۹
چون عشق شمس تبریز آهن ربای باشد
۱۰
ما بر طریق خدمت مانند آهنیمش