قطعه شمارهٔ ۱۶۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هر که خواهد که بود پیش سلاطین بر پای
۲
همچو شمعش نگریزد ز ثبات قدمی
۳
ادب آن است که گر تیغ نهندش بر سر
۴
بایدش داشت زبان گوش ز هر نیک و بدی
۵
بعد از آن کارش اگر زانکه فروغی گیرد
۶
گو مشو غره که ناگه بکشندش به دمی