ایکه ز من فزدوه ئی گرمی آه و ناله را
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ایکه ز من فزدوه ئی گرمی آه و ناله را
۲
زنده کن از صدای من خاک هزار ساله را
۳
با دل ما چها کنی تو که ببادهٔ حیات
۴
مستی شوق می دهی آب و گل پیاله را
۵
غنچهٔ دل گرفته را از نفسم گره گشای
۶
تازه کن از نسیم من داغ درون لاله را
۷
می گذرد خیال من از مه و مهر و مشتری
۸
تو بکمین چه خفته ای صید کن این غزاله را
۹
خواجهٔ من نگاه دار آبروی گدای خویش
۱۰
آنکه ز جوی دیگران پر نکند پیاله را