اقبال لاهوری · زبور عجم

زمستان را سرآمد روزگاران

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زمستان را سرآمد روزگاران
۲
نواها زنده شد در شاخساران
۳
گلان را رنگ و نم بخشد هواها
۴
که می آید ز طرف جویباران
۵
چراغ لاله اندر دشت و صحرا
۶
شود روشن تر از باد بهاران
۷
دلم افسرده تر در صحبت گل
۸
گریزد این غزال از مرغزاران
۹
دمی آسوده با درد و غم خویش
۱۰
دمی نالان چو جوی کوهساران
۱۱
ز بیم اینکه ذوقش کم نگردد
۱۲
نگویم حال دل با رازداران

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.