متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
اقبال لاهوری · زبور عجم

قلندران که به تسخیر آب و گل کوشند

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
قلندران که به تسخیر آب و گل کوشند
۲
ز شاه باج ستانند و خرقه می پوشند
۳
به جلوت اند و کمندی به مهر و مه پیچند
۴
به خلوت اند و زمان و مکان در آغوشند
۵
بروز بزم سراپا چو پرنیان و حریر
۶
بروز رزم خود آگاه و تن فراموشند
۷
نظام تازه بچرخ دو رنگ می بخشند
۸
ستاره های کهن را جنازه بر دوشند
۹
زمانه از رخ فردا گشود بند نقاب
۱۰
معاشران همه سر مست بادهٔ دوشند
۱۱
بلب رسید مرا آن سخن که نتوان گفت
۱۲
بحیرتم که فقیهان شهر خاموشند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.