۸۳ - مور مسکین ، تا رَوَد بر خاک پَست
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۳
مور مسکین ، تا رَوَد بر خاک پَست
۴
از بلای آسمانی ایمن است (۱)
۵
چون اجل خواهد از او گیرد گزک (۲)
۶
بال پروازیش می‌بخشد فلک
۷
هر که در افلاک ، پروازی کند
۸
چرخ ، کوشد تا به خاکش افکند
۹
پس به بال این جهان غره مشو
۱۰
چون به تیر این فلک گردی ولو (۳)
۱۱
گر که در اوجی ، بیندیش از سقوط
۱۲
هر عروجی دارد اندر پی هبوط (۴)
۱۳
هر گُلی ، خوابیده در آغوش خار
۱۴
خارهای خوفناکِ جان‌شکار
۱۷
******************************
۱۸
۱ - مور را چون اجل رسد پر برآرد ( لغت نامه دهخدا )
۱۹
بال درآوردن مورچه ، گاه موجب هلاکت اوست. چون بیشتر در معرض دید شکارچیان قرار می‌گیرد.
۲۰
فرخی سیستانی می‌گوید:
۲۱
دشمن خواجه به بال و پر مغرور مباد...... که هلاک و اجل مورچه بال و پر اوست
۲۲
۲ - گزک: بهانه ، دستاویز
۲۳
۳ - ولو (velo): روی زمین پهن شدن. نقش زمین شدن ( لغتنامه دهخدا )
۲۴
۴ - عروج: بالا رفتن ، به آسمان برشدن
۲۵
۴ - هبوط: فرود آمدن ، خوار شدن