۸۷ - گو چه کس بودت به مقصد رهنمون؟
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۳
گو چه کس بودت به مقصد رهنمون؟
۴
چون خطا رفتی از اوّل تا کنون
۵
می‌شود مقصود ، هر دم دورتر
۶
پس مرو زین پیشتر گامی دگر
۷
هر که راهی پیش پای تو گشود
۸
لیکن آن‌ها جملگی بیراهه بود
۹
گوش بر اندرز هر مردم نکن (۱)
۱۰
گر نمی‌یابی اقلاً گم نکن
۱۱
تا به هر جا رفته‌ای آنجا بایست
۱۲
زانکه آنسو ، روی بر مقصود نیست
۱۳
پشت بر مقصد ، شتابانی روان
۱۴
ره نمی‌پرسی ز پیر ِ ساربان
۱۵
در بیابان فنا ، گر گُم شوی
۱۶
وای اگر بانگ درایی نشنوی (۲)
۱۹
*****************************
۲۰
۱ - مردم: انسان - آدمی
۲۱
۲ - درای: زنگ و جرس - زنگی که بر گردن شتر بندند.