بخش ۲۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ده آدمی بر سفره ای بخورند و دو سگ بر مرداری با هم بسر نبرند. حریص با جهانی گرسنه است و قانع به نانی سیر. حکما گفته اند توانگری به قناعت به از توانگری به بضاعت.
۲
روده تنگ به یک نان تهی پرگردد
۳
نعمت روی زمین پر نکند دیده تنگ
۴
که شهوت آتشست از وی بپرهیز
۵
بخود بر آتش دوزخ مکن تیز