Research Contextدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
سعدی · گلستان

بخش ۳۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
چون نداری کمال فضل آن به
۲
که زبان در دهان نگه داری
۳
آدمی را زبان فضیحه کند
۴
جوز بی مغز را سبکساری
۵
حکیمی گفتش ای نادان چه کوشی
۶
درین سودا به ترس از لوم لایم
۷
هر که تأمل نکند در جواب
۸
بیشتر آید سخنش ناصواب
۹
چون در آید مه از تویی به سخن
۱۰
گر چه به دانی اعتراض مکن
۱۱
گر نشیند فرشته‌ای با دیو
۱۲
وحشت آموزد و خیانت و ریو

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.