کسایی · دیوان اشعار

حکمت

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
چرا این مردم دانا و زیرکسار و فرزانه
۲
زیانشان مور را باشد دو درشان هست یک خانه
۳
اگر ابروش چین آرد ، سزد گر روی من بیند
۴
که رخسارم پر از چین است چون رخسار پهنانه
۵
چو پیمانه تن مردم همیشه عمر پیماید
۶
بباید زیر ننمودن همان یک روز پیمانه
۷
کنون جویی همی حیلت که گشتی سست و بی طاقت
۸
تو را دیدم به برنایی ، فسار آهخته و لانه
۹
اجل چون دام کرده گیر پوشیده به خاک اندر
۱۰
صیاد از دور ، نک دانه برهنه کرده لوسانه
۱۱
طبایع گر ستون ِ تن ستون را هم بپوسد بن
۱۲
نگردد هرگز آن فانی ، کش از طاعت زنی فانه
۱۳
نباشد میل فرزانه به فرزند و زن هرگز
۱۴
ببرّد نسل این هر دو نبرّد نسل فرزانه

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.