متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۶۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مکتوب من به هرکه برد باد می‌برد
۲
تا یاد کس رسیدنم از یاد می‌برد
۳
پرواز رنگ من اگر آید به امتحان
۴
مانی شکست خامه به بهزاد می‌برد
۵
در دیر پا بر آتشم از کعبه سر به سنگ
۶
دیگر کجایم این دل ناشاد می‌برد
۷
از حرف و صوت جوهر تحقیق رفته گیر
۸
آیینه تا نفس زده‌ای باد می‌برد
۹
این پیکری‌که تیشهٔ تدبیر جانکنی است
۱۰
ما را همان به تربت فرهاد می‌برد
۱۱
تا گردی از خرام تو باغ تصورست
۱۲
شوق از خودم به سایهٔ شمشاد می‌برد
۱۳
یک موج اگر عنان گسلد سیل‌ گریه‌ام
۱۴
از خاک هند دجله به بغداد می‌برد
۱۵
هرچند دل ز شرم خیال‌ات عرق کند
۱۶
یک شیشه خانه عرض پریزاد می‌برد
۱۷
در آتشم فکن که سپند فسرده‌ام
۱۸
تا سرمه نیست زحمت فریاد می‌برد
۱۹
بیدل بنال ورنه درین دامگاه یأس
۲۰
خاموشی‌ات ز خاطر صیاد می‌برد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.