متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۷۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بهار می‌رود و گل ز باغ می‌گذرد
۲
پیاله ‌گیر که فصل دماغ می‌گذرد
۳
نوای بلبل و آواز خندهٔ ‌گلها
۴
به دوش عبرت بانگ‌کلاغ می‌گذرد
۵
کدورتی‌که ز اسباب چیده‌ای بر دل
۶
سیاهیی است‌که آخر ز داغ می‌گذرد
۷
به جستجوی چه مطلب شکسته‌ای دامن
۸
غبار خود بهم آور سراغ می‌گذرد
۹
کسی به جان‌کنی بی‌اثر چه چاره‌ کند
۱۰
فراغها به تلاش فراغ می‌گذرد
۱۱
فریب جلوهٔ طاووس زین چمن نخوری
۱۲
غبار قافله سالار داغ می‌گذرد
۱۳
مخالفت هم ازین دوستان غنیمت‌ گیر
۱۴
دو روزه صحبت طوطی و زاغ می‌گذرد
۱۵
شرر به صفحه زن و فرصت طرب درپاب
۱۶
شب سحر نفست بی‌چراغ می‌گذرد
۱۷
زقید لفظ برآ معنی مجرد باش
۱۸
می است نشئه دمی‌ کز ایاغ می‌گذرد
۱۹
مگو پیام قناعت به منعمان بیدل
۲۰
غریق حرص ز پل بی‌دماغ می‌گذرد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.