غزل شمارهٔ ۱۱۳۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
تو شمشیر حقی هر کس ز غفلت با تو بستیزد
۲
همان د رکاسه ی سر خون او را گردنش ریزد
۳
به هرجا در رسد آوازهٔ کوس ظفر جنگت
۴
همه‌گر شیر باشد زهره‌اش چون‌آب می‌ریزد
۵
غبار موکبت هرجا نماید غارت آهنگی
۶
حسود از بی‌پر و بالی به دوش رنگ بگریزد
۷
ببالد آفتاب اقتدار از چرخ اقبالت
۸
به فرق دشمن جاهت فلک خاک سیه بیزد
۹
دعای بیدلان از حق امید این اثر دارد
۱۰
که یارب آتش از بنیاد اعدای تو برخیزد