متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۶۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آه به درد عجز هم‌ کوشش ما نمی‌رسد
۲
آبله‌گریه می‌کند اشک به پا نمی‌رسد
۳
نغمهٔ‌ساز ما و من تفرقهٔ ‌دل است و بس
۴
تا دو دلش نمی‌کنی لب به صدا نمی‌رسد
۵
چند به فرصت نفس غره ی ناز زیستن
۶
در چمنی ‌که جای ‌ماست بوی ‌هوا نمی‌رسد
۷
تنگی این‌نه آسیا در پی دورباش ماست
۸
ما دو سه دانه‌ایم لیک نوبت جا نمی‌رسد
۹
خنده درین چمن خطاست‌ ناز شکفتگی‌ بلاست
۱۰
تا نگذاردش عرق‌ گل به حیا نمی‌رسد
۱۱
سخت ز هم‌گذشتهٔم زحمت ناله‌کم دهید
۱۲
بر پی‌کاروان ما بانگ درا نمی‌رسد
۱۳
مقصد بی بر چنار نیست به غیر سوختن
۱۴
دست به چرخ برده‌ایم لیک دعا نمی‌رسد
۱۵
سایه بهٔمن عاجزی ایمن ازآب و آتش است
۱۶
سر به زمین فکنده را هیچ بلا نمی‌رسد
۱۷
در تو هزار جلوه است کز نظرت نهفته‌اند
۱۸
ترک خیال و وهم کن آینه وانمی‌رسد
۱۹
قاصد وصل در ره است منتظرپیام باش
۲۰
آنچه به‌ما رسیدنی‌ست تا به‌کجا نمی‌رسد
۲۱
کوشش موج و قطره‌ها همقدم است با محیط
۲۲
هرکه به هر کجا رسد از تو جدا نمی‌رسد
۲۳
عجز بساط اعتبار از مدد غرور چند
۲۴
بنده به خود نمی‌رسد تا به خدا نمی‌رسد
۲۵
ربط وفاق جزوها پاس رعایت‌ کل ‌ست
۲۶
زخم جدایی دو تار جز به قبا نمی‌رسد
۲۷
بر درکبریای عشق بارگمان و وهم نیست
۲۸
گر تو رسیده‌ای به او بیدل ما نمی‌رسد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.