متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۷۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
به که چندی دل ما خامشی انشا باشد
۲
جرس قافلهٔ بی‌نفسیها باشد
۳
تا کی ای بیخبر از هرزه‌خروشیهایت
۴
کف افسوس خموشی لب گویا باشد
۵
گوشهٔ بیخبری وسعت دیگر دارد
۶
گرد آسوده همان دامن صحرا باشد
۷
بر دل سوخته‌ام آب مپاش ای نم اشک
۸
برق این خانه مباد آتش سودا باشد
۹
نارسایی قفس تهمت افسرده‌ دلی‌ست
۱۰
مشکلی نیست ز خود رفتن اگر پا باشد
۱۱
طلب‌افسرده شود همت اگرتنگ فضاست
۱۲
تپش موج به اندازهٔ دربا باشد
۱۳
یارب اندیشهٔ قدرت نکشد دامن دل
۱۴
زنگ این آینه ترسم ید بیضا باشد
۱۵
بگدازید که در انجمن یاد وصال
۱۶
دل اگر خون نشود داغ تمنا باشد
۱۷
نسخهٔ جسم که بر هم زدن آرایش اوست
۱۸
کم شیرازه پسندید گر اجزا باشد
۱۹
شعله‌ها زیرنشین علم دود خودند
۲۰
چه شود سایهٔ ما هم به سر ما باشد
۲۱
تو و نظاره نیرنگ دو عالم بیدل
۲۲
من و چشمی‌ که به حیرانی خود وا باشد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.