متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۸۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زشوخی چشم من‌تاکی به روی غیرواباشد
۲
نگه باید به خود پیچد اگرصاحب حیا باشد
۳
تصور می‌تپد در خون تحیر می‌شود مجنون
۴
چه ظلم است اینکه‌ کس دور از تو با خو‌د آشنا باشد
۵
ازبن خاک فنا تاکی فریب زندگی خوردن
۶
که دارد دست شستن‌ گر همه آب بقا باشد
۷
سراغ جلوه‌ای در خلوت دل می‌دهد شوقم
۸
غریبم خانهٔ آیینه می‌پرسم‌کجا باشد
۹
ندارد عزم صادق انفعال هرزه جولانی
۱۰
به اندوه‌کجی خون شو اگر تیرت خطا باشد
۱۱
مژه هرجا بهم یابی نگاهی خفته است آنجا
۱۲
نه‌شامت بی‌سحر جوشد نه‌زنگت‌بی‌صفا باشد
۱۳
چه امکانست خم بردارد از بنیاد عجز من
۱۴
اگر زیر بغل چون تار چنگم صد عصا باشد
۱۵
ز بس چون‌گل تنک‌کردند برک عشرت ما را
۱۶
اگر رنگی پر افشاند شکست ‌کار ما باشد
۱۷
به غیر از ناله سامانی ندارد خانهٔ وحشت
۱۸
کمان حلقهٔ زنجیر ما تیرش صدا باشد
۱۹
ندارد هیچکس آگاهی از سعی ‌گداز من
۲۰
همان بیرنگ می‌سوزد نفس درهرکجا باشد
۲۱
پی هر آه از خود رفته دارم قاصد اشکی
۲۲
سحر هر سو خرامد چشم شبنم در قفا باشد
۲۳
تامل‌کن چه مغرور اقامت مانده‌ای بیدل
۲۴
مبادا در نگین نامی‌که داری نقش پا باشد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.