غزل شمارهٔ ۱۲۱۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
در این خرابه نه دشمن نه دوست میباشد
۲
به هرچه وارسی آنجاکه اوست میباشد
۳
به رنج شبهه مفرسا که حرف مکتب عشق
۴
در آن جریده که بیپشت و روست میباشد
۵
غم جدایی اسباب میخورد همه کس
۶
همیشه نان تعلق دو پوست میباشد
۷
تلاش فطرت دون غیر خودنمایی نیست
۸
دماغ آبله آماس دوست میباشد
۹
ز بسکه نسخهٔ تحقیق ما پریشان است
۱۰
نظر بهکاشغر و دل به خوست میباشد
۱۱
غبار معبد تقوا به باده ده کانجا
۱۲
کمال صدق و صفا تا وضوست میباشد
۱۳
تو لفظ، مغتنم انگار، فکر معنی چیست
۱۴
که مغزها همه محتاج پوست میباشد
۱۵
جبین ز سجده ندزدی که سربلندی شرم
۱۶
به عالمیکه زمین روبروست میباشد
۱۷
ز تازهرویی اخلاق نگذری بیدل
۱۸
بهار تا اثر رنگ و بوست میباشد
