متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۲۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دل خاک سر کوی وفا شد چه بجا شد
۲
سر در ره تیغ تو فدا شد چه بجا شد
۳
اشکم‌ که دلی داشت‌ گره بر سر مژگان
۴
درکوی تو از دیده جدا شد چه بجا شد
۵
ما را به بساطی‌که توچون فتنه نشستی
۶
برخاستن ازخویش عصا شد چه بجا شد
۷
چون سایه به خاک قدمت جبههٔ ما را
۸
یک سجده ‌به صد شکر ادا شد چه بجا شد
۹
این دیده‌ که حسرتکده شوق تماشاست
۱۰
ای خوش‌ نگهان جای شما شد چه بجا شد
۱۱
از حسرت دیدار تو اشک هوس‌ آلود
۱۲
امشب نگه چشم حیا شد چه بجا شد
۱۳
چشمت به غلط سوی دل انداخت نگاهی‌
۱۴
تیری‌که ازان شست خطا شد چه بجا شد
۱۵
بر صفحهٔ روی تو زکلک ید تقدیر
۱۶
خط سیه انگشت‌نما شد چه بجا شد
۱۷
در بزم تو آخر نگه شعله عنانم
۱۸
چون شمع زاشک آبله پا شد چه بجاشد
۱۹
لخت جگری بر سر هر اشک فشاندیم
۲۰
حق نمک گریه ادا شد چه بجا شد
۲۱
گردی‌که به امید تو دادیم به بادش
۲۲
آرایش صد دست دعا شد چه بجا شد
۲۳
چون سایه سر راه دو رنگی نگرفتیم
۲۴
روز سیه ما شب‌ ما شد چه بجا شد
۲۵
زین یکدو نفس عمر میان من و دلدار
۲۶
گیرم ‌که اداهای بجا شد چه بجا شد
۲۷
بیدل هوس نشئهٔ آوارگیی داشت
۲۸
چون اشگ‌کنون بی‌سر وپا شد چه بجا شد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.