متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۲۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
اینقدر نمی‌دانم صیدم از چه لاغر شد
۲
کزتصور خونم آب تیغ اوتر شد
۳
حرف شعله خویش را، با محیط سرکرذم
۴
فلس ماهیان یکسر دیده سمندر شد
۵
کاف‌و نون‌لبی‌ وا کر‌د، حسن‌وعشق شورانگیخت
۶
احوالی ضرور افتاد قند ما مکرر شد
۷
در جهان نومیدی محو بود آفتها
۸
آررو فضولی ‌کرد جستجو ستمگر شد
۹
گردش فلک دیدی‌، ای‌ جنون تأمل چیست
۱۰
دور، دور بیباکی‌ست شیشه وقف ساغر شد
۱۱
هرچه با جنون‌پیوست زکمین آفت رست
۱۲
پاسبان خود گردید خانه‌ای که بی در شد
۱۳
خواب گل در این گلشن تهمت خیالی بود
۱۴
رنگ پهلویی‌گرداند تا امید بستر شد
۱۵
راحت آرزوییها داغ‌ کرد محفل را
۱۶
رنگ‌ها چو شمع اینجا صرف بالش پر شد
۱۷
کسب عزت دنیا سخت عبرت‌آلودست
۱۸
خاک‌ گشت سر در جیب‌ قطره‌ای‌ که ‌گوهر شد
۱۹
آه بر در دونان آخر التجا بردیم
۲۰
تشنه‌کام می‌مردیم آبرو میسر شد
۲۱
بیلد‌ل این تغافلها جرم خست‌ کس نیست
۲۲
احتیاجها شورید گوش دوستان ‌کر شد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.