متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۵۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
قیامت خنده‌ریزی بر مزار من‌ گل ‌افشان شد
۲
ز شور آرزو هر ذرّهٔ خاکم نمکدان شد
۳
به شغل سجدهٔ او گر چنین فرسوده می‌گردد
۴
جبین درکسوت نقش قدم خواهد نمایان شد
۵
ندانم در شکست طرهٔ مشکین چه پردازد
۶
که گر دامن شکست آیینه‌دار کج کلاهان شد
۷
چه امکانست از نیرنگ تمثالش نشان دادن
۸
اگر سر تا قدم حیرت شوی آیینه نتوان شد
۹
حیا سرمایگیها نیست بی‌سامان مستوری
۱۰
نگه در هر کجا بی‌پرده شد محتاج مژگان شد
۱۱
تحّیر معنیی دارد که لفظ آنجا نمی‌گنجد
۱۲
چو من ‌آیینه‌ گشتم هرچه صورت بود پنهان شد
۱۳
بهاری در نظر دارم که شوخیهای نیرنگش
۱۴
مرا در پردهٔ اندیشه خون ‌کرد وگلستان شد
۱۵
عدم‌پیمایی موج و حباب ما چه می‌پرسی
۱۶
همان‌چین‌شکست‌این شیشه‌ها را طاق نسیان شد
۱۷
دو عالم داشت بر مجنون ما بازار دلتنگی
۱۸
دماغ وقت سودا خوش‌ که آشفت و بیابان شد
۱۹
چو شبنم ساغر دردم به آسانی نشد حاصل
۲۰
سراپایم ز هم بگداخت تا یک چشم‌گریان شد
۲۱
سراغ شعلهٔ دیگر ندارد مجمر امکان
۲۲
تو دل‌ در پرده روشن‌ کن برون خواهد چراغان شد
۲۳
طلسم ناز معشوقست سر تا پای من بیدل
۲۴
غبارم‌ گر ز جا برخاست زلف او پریشان شد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.