متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۷۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
باغ نیرنگ جنونم نیست آسان بشکفد
۲
خون خورد صد شعله تا داغی به سامان بشکفد
۳
آببار ما ادبکاران گداز جرأت است
۴
چشم ما مشکل‌ که بر رخسار جانان بشکفد
۵
بیدماغی فرصت‌اندیش شکست رنگ نیست
۶
گل به رنگ صبح بابد دامن‌افشان بشکفد
۷
تنگنای عرصهٔ موهوم امکان را کجاست
۸
اتفدر وسعت‌که یک زخم نمایان بشکفد
۹
در شکست من طلسم عیش امکان بسته‌اند
۱۰
رنگ آغوشی‌کشد تا این‌گلستان بشکفد
۱۱
مهرورزی نیست اینجا کم ز باد مهرگان
۱۲
چاک زن جیب وفا تا طبع یاران بشکفد
۱۳
وضع مستوری غبار مشرب مجنون مباد
۱۴
داغ دل یارب به رنگ ناله عریان بشکفد
۱۵
قابل نظارِِهٔ آن جلوه‌گشتن مشکل است
۱۶
گرهمه صد نرگسستان چشم حیران بشکفد
۱۷
هیچ تخمی قابل سرسبزی امید نیست
۱۸
اشک بایدکاشتن چندان که توفان بشکفد
۱۹
زبن‌ چمن محروم دارد چشم خواب‌آلوده‌ام
۲۰
بی‌بهاری‌نیست حیرت‌کاش مژگان بشکفد
۲۱
در گلستانی‌ که دارد اشک بیدل شبنمی
۲۲
برگ برگش نالهٔ بلبل به دامان بشکفد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.