متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۸۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گل به سر، جام به کف‌، آن چمن‌ آیین آمد
۲
میکشان مژده‌، بهار آمد و رنگین آمد
۳
طبعم از دست زبان‌سوز تبی داشت چو شمع
۴
عاقبت خامشی‌ام بر سر بالین آمد
۵
نخل‌ گلزار محبت ثمر عیش نداد
۶
مصرع آه همان یأس مضامین آمد
۷
حیرتم بی‌اثر از انجمن عالم رنگ
۸
همچو آیینه ز صورتکدهٔ چین آمد
۹
حاصل این چمن از سودن دستم‌ گل‌ کرد
۱۰
به‌ کف از آبله‌ام دامن‌ گلچین آمد
۱۱
هیچکس از غم اسباب نیامد بیرون
۱۲
بار نابستهٔ این قافله سنگین آمد
۱۳
چه خیالست سر از خواب گران برداریم
۱۴
پهلوی ما چو گهر در ته‌‌ی بالین آمد
۱۵
چون نفس سر به خط وحشت دل می‌تازیم
۱۶
جاده در دامن این دشت همان چین آمد
۱۷
باز بی‌روی تو در فصل جنون جوش بهار
۱۸
سایهٔ گل به سرم پنجهٔ شاهین آمد
۱۹
خون به‌ دل‌، خاک‌ به‌ سر، آه به‌ لب‌، اشک به چشم
۲۰
بی‌جمال تو چه‌ها بر من مسکین آمد
۲۱
بیدل آسوده‌تر از موج گهر خاک شدیم
۲۲
رفتن از خویش چه مقدار به تمکین آمد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.