متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۸۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
اگر درد طلب این گردم از رفتار جوشاند
۲
صدای ‌پای من خون از رگ کهسار جوشاند
۳
چه اقبال ‌است یا رب دود سودای محبت را
۴
که ‌شمع از رشته‌ای‌ کز پا کشد دستار جوشاند
۵
رموز یأس‌ می‌پوشم به ستر عجز می‌کوشم
۶
که می‌ترسم شکست بال من منقار جوشاند
۷
چه تدبیر از بنای سایه پردازد غم هستی
۸
مگر برخیزم ازخود تا هوا دیوار جوشاند
۹
مشوران از تکلف آنقدر طبع ملایم را
۱۰
که آتش می‌شود آبی‌ که ‌کس بسیار جوشاند
۱۱
به‌اظهار یقین هم غرّهٔ دعوی مشو چندان
۱۲
کز انگشت‌ شهادت صورت زنهار جوشاند
۱۳
به‌خاموشی امان‌خواه از چنین هنگامهٔ باطل
۱۴
که حرف حق چو منصور از زبانها دار جوشاند
۱۵
دل هر دانه می‌باشد به چندین ریشه آبستن
۱۶
گریبان ‌گر درد یک سبحه صد زنار جوشاند
۱۷
من و آن بستر ضعفی‌که افسون ادب آنجا
۱۸
صدا را خفته چون رگ از تن بیمار جوشاند
۱۹
قیامت می‌برم بر چرخ و از فکر خودم غافل
۲۰
حیا ای کاش چون صبحم گریبان ‌وار جوشاند
۲۱
جمال مدعا روشن نشد از صیقل دیگر
۲۲
مگر خاکستر از آیینه‌ام دیدار جوشاند
۲۳
به کلفت ساختم از امتداد زندگی بیدل
۲۴
چو آب استادگی از حد برد زنگار جوشاند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.