متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۹۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
شوق تا محمل به دوش طبع وحشت‌ساز ماند
۲
بال عنقا موج زدگردی که از ما باز ماند
۳
نیست جز مهر زبان موج تمکین‌ گهر
۴
دل چو ساکن شد نفس از شوخی پرواز ماند
۵
چشم واکردیم دیگر یاد پیش‌ و پس‌ کراست
۶
فکر انجام شرار و برق در آغاز ماند
۷
کی حریف وحشت سرشار دل‌ گردد سپند
۸
این جرس از کاروان ما به یک آواز ماند
۹
وحشت صبح از نفس ایجاد شبنم می‌کند
۱۰
در گره‌ گم‌ گشت تار ما ز بس بی‌ساز ماند
۱۱
هیچکس از خجلت دیدار مژگان برنداشت
۱۲
آینه دور از تماشا یک نگاه انداز ماند
۱۳
شمع یکسر اشک و آه خویش با خود می برد
۱۴
هم به زیرپای ما ماند آنچه از ما باز ماند
۱۵
در خزان سیر بهارم ز‌بن‌ گلستان کم نشد
۱۶
رنگها پرواز کرد و حیرتم گلباز ماند
۱۷
از فرامش‌خانهٔ عرض شرر جوشیده‌ام
۱۸
گرد بالی داشتم در عالم پرواز ماند
۱۹
صفحهٔ دل تیره‌کردم بیدل ازمشق هوس
۲۰
بسکه برهم خورد این آیینه از پرداز ماند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.