متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۹۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
رشته بگسیخت نفس زیر و بم ساز نماند
۲
گوش ما باز شد امروز که آواز نماند
۳
واپسی بین‌ که به صد کوشش ازین قافله‌ها
۴
بازماندن دو قدم نیز ز ما باز نماند
۵
ترک جرأت‌ کن اگر عافیتت می‌باید
۶
آشیان در ته بال است چو پرواز نماند
۷
ساز اظهار جز انجام نفس هیچ نبود
۸
خواستم درد دلی سرکنم آغاز نماند
۹
شرم مخموری‌ام از جبههٔ مینای غرور
۱۰
عرقی ریخت که می در قدح راز نماند
۱۱
با همه نفی سخن شوخی معنی باقیست
۱۲
بال و پر ریخت گل و رنگ ز پرواز نماند
۱۳
غنچهٔ راز ازل نیم تبسم پرداخت
۱۴
پردهٔ غیر هجوم لب غماز نماند
۱۵
سایه از رنگ مگر صرفهٔ تحقیق برد
۱۶
هرچه ما آینه‌کردیم به پرداز نماند
۱۷
موج ما را زگهر پای هوس خورد به سنگ
۱۸
سعی لغزید به دل‌گرد تک وتاز نماند
۱۹
بیدل این باغ همان جلوه بهار است اما
۲۰
شوق ما زنگ زد آیینهٔ‌گداز نماند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.