متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۳۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
موج گوهرطینتان‌، گر شوخی افزون کرده‌اند
۲
پای درد دامن سری از جیب بیرون کرده‌اند
۳
کهکشان دیدی شکست رنگ هم فهمیدنی‌ست
۴
بیخودان در لغزش پا سیر گردون کرده‌اند
۵
اعتباری نیست کز ذلت‌کشان خاک نیست
۶
عالمی را پایمال فطرت دون کرده‌اند
۷
نشئهٔ ناقدردانی بسکه زور آورده است
۸
اکثری از ترک می‌ بیعت به افیون کرده‌اند
۹
خلق را خواب پریشان تاکجا راحت دهد
۱۰
سایه بر فرق جهان از موی مجنون کرده‌اند
۱۱
پر به صهبا خو مکن‌کاین عاریت پیمانه‌ها
۱۲
رنگی از سیلی‌ست هرگه چهره‌گلگون‌کرده‌اند
۱۳
بگذریداز شغل بام و درکه جمعی بیخبر
۱۴
زین تکلف دشت را از خانه بیرون کرده‌اند
۱۵
گل به دست و پاکه بست امشب که چون برگ حنا
۱۶
بوسه مشتاقان چمنها زیر لب خون‌کرده‌اند
۱۷
موج گوهر بی‌تامل قابل تمییز نیست
۱۸
مصرع ما را به چندین سکته موزون‌کرده‌اند
۱۹
زین بضاعت تا کجا اثبات نفی خود کنم
۲۰
کاستنهای مرا هم بر من افزون کرده‌اند
۲۱
بیدل این دریای عبرت را پل دیگرکجاست
۲۲
زورقی چند از قد خم گشته واژون کرده‌اند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.