متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۵۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای بهار پرفشان دل برگل و سنبل مبند
۲
آشیان جز در فضای نالهٔ بلبل مبند
۳
شوق آزادی تعلق اختراع وهم تست
۴
از خیال پوچ چون قمری به‌گردن غل مبند
۵
مجمع دلها تغافلخانهٔ ابرو بس است
۶
غافل از شور قیامت بر قفا کاکل مبند
۷
بزم‌خاموشی‌ست از پاس‌نفس غافل مباش
۸
بر پر پروانه تشویش چراغ گل مبند
۹
دورگردونت صلاها سزندکای بیخبر
۱۰
تا نفس داری ز گردش پای جام مل مبند
۱۱
سرگذشت‌عبرت‌مجنون‌هنوز افسانه‌نیست
۱۲
محشر آسوده‌ست بر زنجیر ما غلغل مبند
۱۳
زندگی تاکی کشد رنج تک و تاز هوس
۱۴
پشت‌ خر ریش ‌است ای ‌گاو از تکلف جل ‌مبند
۱۵
از شکست موج آزاد است استغنای بحر
۱۶
تهمت نقصان اجزا بر کمال ‌کل مبند
۱۷
نیست بی‌آرایش عشاق استعداد شوق
۱۸
موی سرکافیست بر دستار مجنون‌ گل مبند
۱۹
تا دم حاجت مبادا بگذری از آبرو
۲۰
اندکی آگاه باش از چشم بستن پل مبند
۲۱
پیری و لاف جوانی بیدل آخر شرم دار
۲۲
شیشه چون‌ شد سرنگون‌ جز بر عرق‌ قلقل‌ مبند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.