متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۶۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
محفل هستی به تحریک دلی آراستند
۲
دانه‌ای در شوخی آمد حاصلی آراستند
۳
ذره تا خورشید بال‌افشان‌انداز فناست
۴
عرصهٔ امکان ز رقص بسملی آراستند
۵
عقدهٔ‌ کار دو عالم دستگاه هوش بود
۶
بیخودان آسانی از هر مشکلی آراستند
۷
دل غبار آورد و چشمی‌ گشت با نم آشنا
۸
غافلان هنگامهٔ آب وگلی آراستند
۹
کعبه و بتخانه نقش مرکز تحقیق نیست
۱۰
هرکجاگم‌گشت ره سرمنزلی آراستند
۱۱
قلزم دل را کناری در نظر پیدا نبود
۱۲
گرد حیرت جلوه‌گرشد ساحلی آراستند
۱۳
ساده بود آیینهٔ امکان ز تمثال دویی
۱۴
مشق حق‌ کردند و فرد باطلی آراستند
۱۵
بی‌نیازبها به توفان عرق داد احتیاج
۱۶
کز نم خجلت جبین سایلی آراستند
۱۷
چون جرس از بسکه پیش‌آهنگ ساز وحشتیم
۱۸
گرد ما برخاست هرجا محملی آراستند
۱۹
دست هر امید محکم داشت دامان دلی
۲۰
یاس تا بیکس نباشد بیدلی آراستند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.