غزل شمارهٔ ۱۶۴۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ساقیا عربده کردیم که در جنگ شویم
۲
می گلرنگ بده تا همه یک رنگ شویم
۳
صورت لطف سقی الله تویی در دو جهان
۴
رخ می رنگ نما تا همگان دنگ شویم
۵
باده منسوخ شود چون به صفت باده شویم
۶
بنگ منسوخ شود چون همگی بنگ شویم
۷
هین که اندیشه و غم پهلوی ما خانه گرفت
۸
باده ده تا که از او ما به دو فرسنگ شویم
۹
مطربا بهر خدا زخمه مستانه بزن
۱۰
تا ز زخمه خوش تو ساخته چون چنگ شویم
۱۱
مجلس قیصر روم است بده صیقل دل
۱۲
تا که چون آینه جان همه بی‌رنگ شویم
۱۳
یک جهان تنگ دل و ما ز فراخی نشاط
۱۴
یک نفس عاشق آنیم که دلتنگ شویم
۱۵
دشمن عقل کی دیده‌ست کز آمیزش او
۱۶
همه عقل و همه علم و همه فرهنگ شویم
۱۷
شمس تبریز چو در باغ صفا رو بنمود
۱۸
زود در گردن عشقش همه آونگ شویم