متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عرفی · غزلها

غزل شمارهٔ ۶۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گر نوش وفا قحط شود، نیش کفاف است
۲
امروز که مرهم نبود ریش کفاف است
۳
گر سلطنت دنیی و دین جمع نکردیم
۴
پیشانی شاه و دل درویش کفاف است
۵
بی سلسله جنبان ستم چرخ بجستند
۶
پیرانه ستم گر نکند خویش کفاف است
۷
آن را که در گنج سعادت بگشایند
۸
تشویش ستم های کم و بیش کفاف است
۹
در منجله ی عشق سر انگشت فرو بر
۱۰
گر شهد میسر نشود نیش کفاف است
۱۱
عرفی به ره تجربه زین پس بنشینند
۱۲
محنت زده را واقعه ی پیش کفاف است
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.