غزل شمارهٔ ۶۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
منزل گه دل ها همه کاشانه ی عشق است
۲
هر جا که دلی گم شده در خانه ی عشق است
۳
ویرانه ی جاوید بماند دل بی عشق
۴
آن دل شود آباد که ویرانه ی عشق است
۵
فرزانه در آید به پری خانه ی مقصود
۶
هر کس که در این بادیه دیوانه ی عشق است
۷
پیمانه ی زهر فلکم تلخ نسازد
۸
این حوصله تلخی کش پیمانه ی عشق است
۹
هر کس به لبش گرم شود چشم تبسم
۱۰
با او ننشینند که بیگانه ی عشق است
۱۱
عرفی دل و دین باخته ای دلخوش او باش
۱۲
این ها ثمر کاشتن دانه ی عشق است