غزل شمارهٔ ۱۱۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مست و بد خوببم و هم صحبت جانانه ی مست
۲
فتنه انگیز بود آتش و هم خانه ی مست
۳
همه محتاج شرابیم ولی ساقی عدل
۴
ندهد ساغر هشیار چو پیمانه ی مست
۵
قول ارباب خرد دست کش صد غرض است
۶
هیچ افسانه چنان نیست که افسانه ی مست
۷
ابله مست و خرد پیشه ی هشیار یکی است
۸
مصلحت دان طلبی رو سوی دیوانه ی مست
۹
شور عالم همه جمع است در آن نرگس شوخ
۱۰
مجمع فتنه و آشوب بود خانه ی مست
۱۱
دوش با عرفی دیوانه زدم جامی چند
۱۲
چه بلا فیض دهد صحبت دیوانه ی مست