غزل شمارهٔ ۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
زهی طروات حسن و کمال نور و صفا
۲
که از جمال تو بیناست چشم نابینا
۳
کدام خوب علم گشت در جهان به وفا
۴
تو از مقولهٔ خوبان عالمی حاشا
۵
بهار عشق دل از دیده مبتلا گردید
۶
هر آن وفا که توبینی بلاست بر سر ما
۷
زدودهاند حریفان ز دل غم کم و بیش
۸
بریدهاند زبان غازیان ز چون و چرا
۹
اگر تو مرد رهی در طریق عشق رضی
۱۰
رَهی ز میکده نزدیکتر مدان به خدا