متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
رضی‌الدین آرتیمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
غمزه خونریز و عشوه در پی جان
۲
چون توان برد دین ودل ز میان
۳
چند از حسرت سراپایت
۴
بی‌سر و پا شویم و بی دل و جان
۵
چند گیرم ز غم به دندان دست
۶
آه از دست آن لب و دندان
۷
سرو آزاد جان از ین غم داد
۸
که گرفتار توست پیر و جوان
۹
آنچنان شد غمش گریبان گیر
۱۰
که گریبـٰان ندانم از دامان
۱۱
روز وصل تو میروم از هوش
۱۲
شب مهتاب، وای بر کتّان
۱۳
دوست هر چند دشمن است با ما
۱۴
ما بدو دوستیم از دل و جان
۱۵
نکند در دلت اثر آهم
۱۶
چکند باد با دل سندان
۱۷
کاش درد دلم فزون نکنی
۱۸
چون به دردم نمیشوی درمان
۱۹
گر به عهدت زبون شویم چه باک
۲۰
سد اسکندریم در پیمان
۲۱
سر شوریدهٔ رضی است مگر
۲۲
که چو گوئی فتاده در میدان
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.