غزل شمارهٔ ۲۵۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
جان ز شوق لبت شکر خاید
۲
دل به دندان غم جگر خاید
۳
ظن پیری مبر که نغمهٔ کام
۴
بخت بر آب و دیر تر خاید
۵
دل آشفته بخت من تا چند
۶
جای انگشت نیشتر خاید
۷
آن که گیرد مزاج پروانه
۸
شعله چون میوه های تر خاید
۹
بس که یابد حلاوت از پرواز
۱۰
طائر شوق بال و پر خاید
۱۱
لب شادی مکید یک چندی
۱۲
عرفی اکنون لب دگر خاید